Heup Dysplasie

Het is een aandoening van de heupen. Het heupgewricht bestaat uit een heupkop, heupkom en het gewrichtskapsel. Bij een afwijking aan dit heupgewricht kan op den duur bv artrose ontstaan. De artrose kan veel klachten en pijn veroorzaken; De hond wordt kreupel en heeft moeite met bewegen. Afhankelijk van de ernst en symptomen van de afwijking kan de impact minimaal zijn, of leiden tot ingrijpende operaties of euthanasie van de hond. Vandaar dat we onze al generaties lang testen op Hd via de Raad van Beheer.

 

De uitslag

Alle fokdieren dienen te worden gecontroleerd op HD. De uitslag wordt in gradaties aangegeven: A, B, C, D, of E. (voor honden beoordeeld vóór 2002 was dit “vrij, TC, +/-, +,of  ++“ ) De uitslag A betekend vrij van zichtbare afwijkingen, B betekend lichte afwijkingen, C = twijfelachtig, D vertoond serieuze symptomen, E betekend ernstige symptomen.

De kwalificatie wordt gegeven door de Raad van Beheer aan alle dieren die officieel beoordeeld zijn n.a.v. röntgenfoto’s. De uitslag van dit onderzoek is vastgelegd en beschikbaar in de database van de RvB. De meeste rasverenigingen raden aan om slechts met A of B te fokken. 

Is het erfelijk… en wat betekend dat voor mijn hond?

HD wordt voor 30% veroorzaakt door erfelijkheid en 70% voeding en beweging. Vandaar dat ik bv adviseer om voor 1 jaar geen actieve sporten te beoefenen. Zoals bv Agility - flyball , 10 tal km fietsen en wandelen, - of schapen drijven ... HD-vrije ouderdieren geven dus geen garantie op een HD vrije hond, maar beperken de risico’s. Goede voorlichting van de fokker aan eigenaren is cruciaal om een pup op te laten groeien tot een gezonde hond zonder HD.

 

De Ogentest.

Alle honden kunnen worden gecontroleerd door een  erkende ‘ECVO oog arts’. Hiervan zijn er maar een paar in Nederland/België.  De lijst met ECVO artsen vind je hier. Honden kunnen de kwalificaties krijgen: “Vrij, Niet vrij, Twijfel geval, Voorlopig niet vrij”. De uitslag van dit onderzoek is vastgelegd en beschikbaar in de database van de RvB. Lijders moeten worden uitgesloten voor elk fokprogramma!

We testen oa op : PRA-CEA-Cataract - Glaucoom (ecvo d.m.v.  Gonioscopie 1maal in het leven van een hond, verhoogde druk in het oog. )

 

DNA testen

Vanaf 2005 zijn we onze honden gaan testen op afwijking via DNA

Eindelijk na vele jaren van onderzoeken, is men er bij de Firma Optigen http://www.optigen.com, er in geslaagd een test te ontwikkelen om via het DNA de oogafwijking vast te stellen die wij kennen onder de naam CEA.

Via het bloedmonster wat men opstuurt kunnen hun testen of de hond drager, vrij of geïnfecteerd zijn met de oogafwijking van Cea. (Collie Eye Anormaly).

We gaan er hier van de veronderstelling uit dat CEA recessief vererft en voorlopig ook van het feit wordt uitgegaan dat het slechts een gen en een Mutatie is die het CEA veroorzaken.

 

Welke classificerende zijn er bij deze test ?

Normal , is vrij van het CEA gen.d.w.z. beide genen zijn normaal. Deze hond zal nooit geen CEA vererven.

Carrier, drager, hoeft zelf geen last van CEA te hebben, een gen is normaal en het andere is drager.

Affected, geïnfecteerd heeft last van CEA , beide genen zijn dragers van het CEA gen.

 

Enkele DNA testen die we doen met onze honden zijn: CL-TNS-CEA-MDR-1

 

MDR-1 :

Multi Drug Resistance is een erfelijke overgevoeligheid voor sommige geneesmiddelen. De hond krijgt na toediening van deze geneesmiddelen last van vergiftigingsverschijnselen. Bij de normale, gezonde hond wordt het hersenweefsel beschermd tegen hoge concentraties stoffen, zoals geneesmiddelen, die in de bloedbaan circuleren. Het “Multidrug Resistance-1 gen” zorgt voor de aanmaak van een bepaald eiwit (P-glycoproteïne), dat het overschot aan deze stoffen terugpompt naar de bloedbaan, zodat ze niet in de hersenen ophopen. Wanneer het MDR1-gen afwijkend is, werkt deze pompfunctie niet of onvoldoende.

Een hond met dit MDR1 defect kan na toediening van bepaalde geneesmiddelen allerlei neurologische stoornissen krijgen, bewusteloosheid en in coma raken. De dieren gaan overmatig speeksel en braken. Een deel van de honden krijgt een vertraagde hartslag, gevolgd door zuurstofgebrek en daling van de lichaamstemperatuur. In het ergste geval kunnen de dieren komen te overlijden.

De medicijnen zijn bepaalde pijnstillers, verdovingsmiddelen, hartmedicatie, medicijnen tegen vuurwerkangst en ook middelen tegen vlooien en wormen. 

De uitslag

Alle ouder-dieren kunnen worden gecontroleerd door door middel van een DNA test. De hond krijgt een uitslag “VRIJ” (of +/+) hetgeen zegt dat de hond het gen niet draagt, dus vrij is van de ziekte en geen drager is. Of de uitslag “DRAGER” (of +/-) dit betekend dat de hond het gen draagt, maar zelf gezond is.  Of de uitslag “LIJDER” (of -/-) deze hond heeft de ziekte. De uitslagen worden gegeven door erkende laboratoria.

Is het erfelijk… en wat betekend dat voor mijn hond?

De hond kan een volkomen normaal leven lijden, mits er geen foute middelen worden toegediend. Het is aan te raden om je dierenarts te vragen of hij/zij zich ervan bewust is dat de OES in de ‘risico’ groep valt. (en hier rekening mee houdt wanneer er medicatie wordt voorgeschreven)

 

CL DNA test: De ziekte wordt veroorzaakt door een onjuiste opslag van energie in onderdelen van cellen (lysosomen). Doordat de verkeerde opslag plaats vindt in de hersenen, ontstaat een beeld dat hoort bij functieverlies van de hersenen. Symptomen bestaan uit ongecontroleerde bewegingen, verlies van bewustzijn en afwijkend gedrag.

 

TNS DNA test: Trapped Neutrophil Syndrome (TNS) is een dodelijke erfelijke afwijking. Neutrofielen zijn voorlopers van de witte bloedcellen, die in het beenmerg geproduceerd worden. In gezonde dieren worden de neutrofielen in het bloed teruggevonden. In dieren met TNS, komen de neutrofielen niet in het bloed maar blijven in het beenmerg. De symptomen kunnen sterk verschillen, afhankelijk van de ziekt die een dier krijgt. Tot de ontwikkeling van de DNA-test was een biopt van het beenmerg de enige methode om de afwijking te detecteren.

Jonge pupjes die sterven worden vaak verdacht van een soort "fading puppy syndrome".

De meeste pups die dus affected zijn sterven voor hun vierde maand....er is een bekend geval waar de hond pas met 2 jaar en 8 maanden overleed.

TNS ziekte is in div. vast gesteld in vele landen.

Het gevolg van pups met TNS is dat ze infecties niet goed kunnen bestrijden in hun lijfje en dat entingen, en pups kunnen minder groei .

Pups met deze ziekte overleven niet. En moeten nood gedwongen worden ingeslapen.

 

Imerslund Gräsbeck Syndroom (IGS)

 

Bij IGS zijn de darmen van een hond niet goed in staat tot het opnemen van vitamine B12. Dit komt door een defect in de eiwitten die B12 normaal gesproken opnemen. Dit defect komt doordat de genen die voor dit eiwit coderen dit niet voldoende of helemaal niet doen. Het gevolg is dat de hond een vitamine B12 tekort krijgt. Dit tekort bouwt langzaam op en de eerste symptomen zie je bij border collies meestal tussen de 6 en 9 maanden. Symptomen kunnen zijn: vermoeidheid/lusteloosheid, niet willen eten en/of niet aankomen in gewicht.

Pups groeien vaak minder goed. Haaruitval.....

Uiteindelijk kan een tekort aan vitamine B12 leiden tot allerlei neurologische klachten, variërend van spierzwakte tot epileptische aanvallen.

IGS is een autosomaal recessieve aandoening, wat betekent dat zowel de vader- als de moederhond het gen door moet geven om pups te krijgen die lijder zijn.

Er is inmiddels een DNA test beschikbaar voor IGS.

 

 

 

Wat voor nut heeft deze test?

We kunnen nu als fokkers het bv CEA uitroeien. Door bewuster combinaties te maken.

Je kunt naast de twee maal NORMAL ouderdieren met CEA normal pups, ook kiezen, als het om een uitzonderlijk bijzondere teef of reu gaat maar Carrier is, deze bewust in te zetten in de fokkerij.

En hieruit een pup aan houden die de kostbare genen van de carrier niet verloren laat gaan.

Het nest of pups die jij kiest laten testen en je haalt daar de Normal pup uit.

Voor ons fokkers is deze test een Godsgeschenk. Een gereedschap waar je bewuster kunt fokken.

Let op: Carriers mag je gewoon mee fokken, om zo het gevaar van een flessenhals in de populatie te voorkomen.

Ze zijn dan niet ziek geen oog afwijking hebben de Carriers [ dragers] zoals het woord zegt, het zijn dragers en niet affected- lijders waar je dus NIET mee mag fokken.