beginnen met fokken van border collies

Gelukkig zijn er ook nog heel veel goede fokkers aan de overkant van het kanaal. Bij de "show"lijnen zie je dit dan ook niet snel gebeuren. Het gebeurt meestal bij de zogenaamde "werk"lijnen.

Het serieus fokken met honden is geen winstgevende
kwestie.Dus laat dat nooit de rede zijn om Überhaupt met fokken te beginnen.

Vrijwel elk ras heeft in het verleden te maken gehad met het gegeven, dat een enkele of een beperkt aantal reuen de 'vader' was van alle pups gedurende een aantal jaren.
Het is niet zo moeilijk om vast te stellen waarom dit gebeurt en waarom een enkele reu -of een kleine groep reuen- zo'n invloed heeft op het fokprogramma.
De desbetreffende reuen beschikken vermoedelijk over een of meerdere felbegeerde kwaliteiten die de fokkers graag in hun lijnen willen introduceren: een uitmuntend 'type' of uitmuntende werkeigenschappen of een andere eigenschap waardoor er als het ware een run op deze reu(en) ontstaat. Het komt meer dan eens voor dat dergelijke populaire dekreuen (of 'Matadoren', zoals ze in de USA worden genoemd) een ras gedurende meerdere jaren als het ware domineert.

Het spreekt vanzelf dat reuen met uitzonderlijk goede eigenschappen de kans moeten krijgen om hun goede eigenschappen (of in elk geval de genen die met deze kwaliteiten verbonden zijn) door te geven aan toekomstige generaties zodat het hele ras hiervan profijt kan hebben.
Maar we moeten ons goed realiseren dat een te grote inzet van een bepaalde reu wel degelijk ook nadelige effecten heeft op het ras.
De meeste rassen hebben op bepaalde momenten te kampen (gehad) met een zogenaamde 'genetische bottleneck' ten gevolge van de te grote invloed van één enkele bepaalde reu of een kleine groep reuen. Een direct gevolg van deze onevenredige inzet is een grote aanslag op de genetische variatie in het ras. Bovendien schuilen er nog meerdere potentiële gevaren op langere termijn in het op grote schaal inzetten van een beperkt aantal dekreuen.

Het staat buiten kijf en discussie dat rassen kunnen profiteren van de genen die een goede hond kan doorgeven. Helaas kunnen wij van onze honden niet hun totale genetische samenstelling, zijn genotype, in kaart brengen om de eenvoudige reden dat wij het allergrootste deel van het erfelijke materiaal niet kunnen zien. Sommige honden die drager zijn van zeer gewilde eigenschappen, kunnen tegelijkertijd onopgemerkte schadelijke recessieve mutaties dragen en doorgeven.
Een onevenredige inzet van deze honden zal leiden tot een ongewenste en snelle toename van deze ongewenste schadelijke genen. Uiteindelijk zal het aantal dragers van deze afwijking(en) zo hoog worden, dat het onvermijdelijk zal zijn dat zulke dragers veelvuldig met anders dragers zullen worden gepaard met als gevolg dat de pups die uit deze combinatie worden geboren homozygoot (fokzuiver) zijn voor deze recessieve mutatie(s).
Als het dan een erfelijke afwijking betreft, zal dit onvermijdelijk een toename van het aantal lijders tot gevolg hebben waarvan een ras zwaar te lijden kan hebben.

Vanwege de recessieve aard van veel schadelijke mutaties in de hond, kan het een aantal jaren duren voordat deze negatieve gevolgen voor het eerst worden opgemerkt.
Voeg hier nog aan toe, dat de kans bestaat dat deze afwijking zich pas op latere leeftijd openbaart (laten we zeggen niet voor het derde levensjaar) dan zult u begrijpen dat het heel goed mogelijk is dat de onevenredige inzet van een enkele reu pas jaren later zichtbaar wordt in een ras.

Een aantal fokkers zal als oplossing proberen onverwante lijnen van de populaire dekreu in kaart te brengen om zodoende als het ware het probleem 'er uit te fokken'.
Als de invloed van een beperkt aantal dekreuen evenwel bijzonder groot is geweest in het verleden, dan zal het fokkers nog niet meevallen om dergelijke onverwante lijnen te vinden in hun zoektocht naar reuen die 'vrij' moeten worden geacht van die bepaalde ongewenste afwijking: reuen die de fokkers nodig hebben om problemen in de toekomst te voorkomen.

Ik vertelde reeds dat een van de directe gevolgen van het gebruik van populaire reuen een 'genetische bottleneck' is en een onvermijdelijk verlies aan genetische variatie in het ras.
De meeste fokkers proberen hun ras te verbeteren en de enige manier om dit te bereiken is door het benutten van de binnen dat ras bestaande genetische variatie zodat er nieuwe genetische combinaties ontstaan waardoor de kwaliteit en de gezondheid van de nakomelingen verbetert.

Ook individuele fokkers zitten wel eens in een dilemma wat te doen als zij een eigen 'lijn' willen ontwikkelen: 'Op welk moment moet ik stoppen met line-breeding en een out-cross toepassen?' Line-breeding leidt onherroepelijk tot een terugloop in genetische variatie in deze lijn en legt het 'type' vast.
Echter: voortdurende line-breeding biedt geen mogelijkheid om het type te verbeteren omdat er onvoldoende genetische variatie overblijft om nieuwe combinaties uit te ontwikkelen.
Daarom zal een fokker out-cross moeten toepassen om de genetische variatie in huis te halen op basis waarvan hij dan weer zijn lijn kan proberen te verbeteren.
Deze aanpak geldt uiteraard voor het hele ras. Verbeteringen in het ras kunnen alleen worden bereikt als er voldoende genetische variatie voorhanden is om uit te kiezen. Helaas wordt deze variatie door de inzet van een beperkt aantal reuen ontzettend beperkt.

Mijn advies is dan ook: beperk het aantal dekkingen per reu. Natuurlijk moeten goede honden hun genen kunnen doorgeven aan toekomstige generaties, maar is het nu echt waar dat slechts één hond zo superieur is dat dit een exclusief gebruik rechtvaardigt? Ik denk het niet.
Er zijn veel 'quality dogs' die ingezet kunnen worden. De enige mogelijkheid om de het ras ook in de toekomst gezond te houden en te verbeteren is derhalve het inzetten van zoveel mogelijk verschillende honden zodat zij hun genen kunnen doorgeven aan toekomstige generaties. Zodoende kan de genetische variatie binnen het ras blijven bestaan want alleen dan kunnen fokkers het ras verbeteren en gezondheidsproblemen in de toekomst voorkomen.

Het doel van iedere goede fokker zal zijn het verbeteren van het ras. Daarvoor zal hij zoveel mogelijk de border collie trachten te fokken, die zijn ideaalbeeld benadert. Hij zal trachten een bepaalde eenheid in type te fokken.

Hiervoor selecteert hij zijn fokdieren op gezondheid, karakter, exterieur en werkeigenschappen. Zijn “fokmateriaal” zal altijd bestaan uit dieren die gekeurd zijn op fokgeschiktheid.

Een middel om versneld tot eenheid te komen is inteelt. Het doel van inteelt is om bepaalde eigenschappen fokzuiver te krijgen.

Zo verkrijg je nakomelingen die zowel uiterlijk (fenotypisch) als erfelijk (genotypisch) veel gelijkenis vertonen. Natuurlijk passend binnen de rasstandaard.

We spreken formeel van inteelt als het gaat om ouder-kind of broer-zus of halfbroer-halfzus.

Alle andere vormen van verwantschap tussen een fokpaar noemen we in de volksmond lijnenteelt.

Deze vormen zien we niet vaak bij de border collie.Meestal fokken we out-cross .

Het inteelt fokken op een voorouder heeft de reden dat de fokker deze voorouder zeer goede eigenschappen toedicht en deze kenmerken wil fixeren in zijn nageslacht.

Echter bij inteelt worden zowel de gewenste als niet (latent-) gewenste eigenschappen vastgelegd in de nakomelingen.

En kunnen dus ook ongewenste eigenschappen fokzuiver zijn geworden in de nakomelingen.

Bij nauwe inteelt treden ook depressieve kenmerken op zoals vruchtbaarheid, vitaliteit en weerstand tegen ziektes nemen af.

Ook is belangrijk dat een fokker niet slechts op èèn of enkele eigenschappen zijn keus laat vallen op de in te telen voorvader. En hiermee wellicht andere eigenschappen verwaarloost. De balans tussen gezondheid, exterieur, karakter en werkeigenschappen zal altijd primair moeten zijn. Inteelt moet dus zeer sikeur gedaan worden.

Een uitteelt optima forma of te wel out-cross wordt zoals gezegt het meest gedaan bij onze border collies. Onze ras standaard laat dit ook toe..

Doel van uitteelt is het verkrijgen van meer diversiteit in het genetische materiaal van de nakomelingen. Ook wel tracht men meer “bastaardkracht” te verkrijgen die zich uit door een verbeterde levensvatbaarheid, vruchtbaarheid, weerstand enz.

In de eerste generatie zijn er vaak goede exemplaren bij. In de tweede generatie nakomelingen (bij wederom uitteelt) zijn er echter vaak zoveel verschillende genen dat uniformiteit afneemt.

Een uitteelt binnen een fokprogramma kan uitkomst bieden als er bepaalde eigenschappen (karakter of exterieur) in de dieren (uit de kennel) steeds zwakker worden. En er geen geschikte dekpartner uit de door de fokker gevoerde lijnen beschikbaar is. Het kan noodzakelijk zijn om een fokpartner te kiezen uit andere lijnen waarvan je hoopt dat hij dit minpunt weer enigszins zal kunnen opheffen in de dieren.

Vervolgens kun je met een selectie van deze nakomelingen weer verder fokken op het gewenste type dat je als doelstelling had. En dus ook weer terug keren naar de lijnteelt.

Bij de meeste fokkers heeft het zoeken naar een geschikte dekpartner uit bloedvreemde lijnen de voorkeur boven lijnteelt. Het gebruik maken van een “Het samenvoegen van een hond uit “werklijnen” met een hond uit “showlijnen” noemt men ook wel combinatie fok.

De selectie van toekomstige fokdieren uit de kennel blijft bij elke vorm van teelt een speerpunt. Mede omdat binnen een nest ook de verschillen qua karakter en anatomie aanwezig zijn. En een fokker al vroeg de keuze moet maken welke (fok)teef hij bijvoorbeeld aan wil houden voor de toekomst.

Elk dier is een individu, daarnaast is de verdere karaktervorming van de pup in zeer grote mate afhankelijk van de opfok en opvoeding van deze hond.

Wat anatomische aspecten betreft is ook de latere training van de hond (Agility, schapendrijven ), en de daarmee gepaard gaande opbouw van spiermassa een beïnvloedbare factor door de eigenaar.

Wat men ook verkiest feit blijft dat bij het fokken van honden altijd de speling der natuur bepaald hoe de genen gaan vallen. Men zal trachten als goede fokker de zwakke punten in de volgende generatie te verbeteren. Of het resultaat ook zal zijn wat men zich had voorgesteld blijft altijd de wens van de gedachte. Fokken blijft gokken.

Polarisatie in fokbeleid, kan en mag nimmer het streven van fokkers zijn: De rasstandaard laat dit ook niet toe. De border collie is en blijft een werkhond bij uitstek: zowel werkcapaciteit als wel anatomische componenten dienen hierop aan te sluiten. Van oudsher wordt de fokkers vanuit de rasvereniging voorgehouden, dat we te maken hebben met een specifiek werkhondenras. Zowel de werkproeven als de exterieur - functioneerkeuringen toetsen de honden aan de geschiktheid voor het werk. De term gebruikswaarde valt als volgt te omschrijven: "Alle eigenschappen die de hond in staat stellen. De van hem verlangde prestaties, naar behoren te verrichten".

Niet altijd wordt ingezien dat het exterieur ook iets te maken heeft met de werkgeschiktheid. En het mag duidelijk zijn dat verwaarlozing van factoren vergaande gevolgen kan hebben. Binnen de fokkerij is, ondanks het herhaald de nadruk leggen op het algemene belang van de gebruikswaarde, steeds meer waarneembaar de neiging tot polarisatie.

De opmerking "als hij maar werkt" die je vaak hoort, illustreert op treffende wijze hoe belangrijk sommigen het vinden dat de hond veel werklust bezit.

Men laat de andere factoren vaak een veel te lage rol spelen.Maar dit geld ook voor de zogenaamde showlijnen. Bij de showlijnen zijn de keurmeesters een belangrijke rol toegedicht.Zolang er bij hun ook geen uniformiteit is…..

De jarenlange polarisatie heeft er toe geleid dat de erfmassa binnen de zogenaamde werklijnen, iets afwijkt van de kynologische lijnen.

Willen wij de goede gebruikseigenschappen, bevorderen dan kan dit alleen maar langs de weg van planmatige fok. Naar mijn mening zal bij de fokplanning niet alleen op de anatomische voor en nadelen van de fokpartner gelet moeten worden. Maar ook in op de in de erfmassa van de fokpartner liggende gebruikseigenschappen.

Als nieuweling binnen de border collies zal het je misschien een beetje duizelen van deze materie. Ik heb getracht om het een en ander wat duidelijker in beeld te brengen, en als artikel op te nemen op mijn site. Dit is weer typisch zo’n onderwerp waar in forums vaak over gesproken wordt. Maar waar op een vaste pagina op internet weinig over te vinden is.

Belangrijk is ook dat de discussie omtrent dit onderwerp vaak gevoerd wordt door actieve sporters en fokkers binnen ons ras. Uitgangspunt voor hun mening hoe die ook mag zijn wordt altijd gevoed door de passie van die persoon voor het ras.

Het zijn ook de mensen die uitkomen voor hun mening, maar vaak ook de ander in hun waarde laten omtrent de voorkeur van de sportbeoefening hetzij kynologie of africhting.

Feit is dat in Nederland het niveau van de border collie op een hoog niveau is gebracht.

Los van werk of showlijn is het heel belangrijk om als koper duidelijk naar de fokker te vertellen wat voor hond bij jouw past. De meeste fokkers kunnen zo een betere beslissing nemen of een van hun fokproducten wel voor jouw geschikt is.

HD- , HD Negatief, Hd A
HD TC , overgangsvorm tussen Hd- en Hd, Hd B
HD ± , HD licht positief, Hd C
HD + , HD positief

HD-O , HD-vrij
HD-F , HD - vrij
HD-Ü , HD- overgangs vorm
HD-V , HD- Verdacht
HD-L , HD- licht
HD-M ,HD- middelmatig
HD-S , zware HD
HD-A , HD vrij GB.-B.
HD-B , overgangsvorm tussen HD- en HD
HD-C , HD Licht Positief
HD-D , HD Positief
HD-E , HD Positief / HD Positief in optima forma.

Het begint met de teef.

Het begin van de loopsheid is bij iedere teef anders.
De ene teef wordt met 6 maanden voor het eerst loops en de ander pas met 15
maanden.
De loopsheid kun je constateren als volgt:
*de Vulva zwelt op
*er komt donker rood bloed uit de vulva

Bij deze aandoening stopt de loopsheid na een paar dagen en vangt dan na een of meerdere weken weer aan. Deze “pauze” kan zelfs binnen één cyclus enkele keren herhaald worden. Uiteindelijk ovuleren deze teven wel, maar het vaststellen van de vruchtbare periode is een groot probleem voor de fokker.

Mocht u een reu in huis hebben, dan zult u aan zijn enthousiast gedrag
merken dat de teef wel heel interessant voor hem is.

Wanneer u het bloeden opmerkt kan het zijn dat de teef al langer loops
is. Sommige teefjes houden zich n.l. heel erg goed schoon.
Vanaf dat u het bloed constateert dient u eigenlijk te gaan tellen.Ongeveer
8 dagen later zal de teef zich presenteren aan de teef.Echter ook het gaan
staan is voor iedere teef zeer individueel.
De ene teef laat zich dekken op de 7 dag en de ander pas op de 18 dag vanaf
de eerste bloeding.
U kunt beter even letten op de kleur van de vloeiing.
Als deze rossige en glazig van kleur is zal de teef klaar staan voor
dekking[er zijn echter ook teven die zich laten dekken terwijl ze nog in
het bloed zitten. Nymfomanen noemen we deze teven].
wrijft u eens met uw hand over de achterhand. Dan zal de teef haar staart
opzij leggen. Ook een goede manier om te weten of uw teef dekrijp is om
een progesteron test te laten doen bij uw dierenarts.
Mocht u te laat zijn dan kunt u ongeveer 6/8 maanden verder tellen zodat u
weet wanneer uw teefje weer loops wordt.
Op het moment dat de teef dekrijp is dan kunt u mits u zelf geen reu ter
beschikking hebben,met de teef naar de reu gaan.
Deze procedure is meestal zo, omdat de reu zich zekerder voelt op zijn
eigen gebied.
Ik zou u willen aanraden om geen combinatie te maken met twee onervaren
dieren. Beter is het om zeker een ervaren dier met elkaar te laten dekken.
Laat eerst de dieren rustig aan elkaar wennen.
Na een tijdje spelen zal meestal een spontane dekking plaats vinden. Mocht
het teefje op het moment suprème de reu afbijten dan kunt u de teef even
stevig vast houden U moet wel zeker weten dat de teef echt op het hoogte
punt staat voor dekking. Ze mag dus niet verkracht worden. Dit zou desastreus
zijn als u in de toekomst nog eens een nestje met haar zou willen hebben.
Spreek rustig met de honden of zeg niks en hang niet over de dieren heen, dit
is n.l. te dominant handeling naar de dieren en dan zou de reu wel eens niet
meer willen dekken.
Na een aantal korte stoten zal op een gegeven moment de reu vast zitten aan
de teef.
Draait u nu het achterbeen van de reu over de rug van de teef zodat hij en
zij met hun achterhand tegen elkaar over elkaar staan. Houd de teef en reu nu
rustig op hun plek.De koppeling kan ongeveer 10-30 minuten duren.
Zelf laat ik de teef 3 maal dekken met steeds 1 dag er tussen.
Houdt er rekening mee dat ook wanneer er geen koppeling heeft plaats
gevonden een teef wel degelijk gedekt kan zijn.

De dekprijs ligt tussen de 400,- en ong. 900,- euro.[ 2007 ]
Dit is afhankelijk van de kwaliteiten van de reu en in welk land u de reu neemt.

Duitsland en België zijn in het alg. momenteel duurder dan de reuen in Nederland.

In sommige gevallen wil de
eigenaar van de reu de eerste keus uit het nest, zodat u geen dekgeld
verschuldigd bent.
Maak dus van te voren duidelijke afspraken. Vraag aan de eigenaar van de reu
om foto's van de reu, kopie van stamboom heup/ogentest en
Functioneer/exterieur keuring. Dit is leuk voor de toekomstige eigenaren van
de pups.

Nog een tip met betrekking tot de dekreu keuze.Let er op dat deze reu niet door half Nederland en daar buiten gebruikt wordt.

Voor het ras is dit zeker geen goed,omdat niet alleen de pluspunten van een reu maar ook de min punten door erven.Je kunt op deze manier de b.c. populatie binnen Nederland in 4 generaties naar de verdommenis helpen.

Het inschrijven van honden in het N.H.S.B.

Het N.H.S.B. bestaat uit:

a) Het Nederlands Hondenstamboek (N.H.S.B.)

b) de bijlage van het N.H.S.B.

c) De hulpboeken van het N.H.S.B., aangeduid als: Voorlopig Register........... (naam van het ras)

Honden waarvan de voorouders tot in het derde geslacht zijn ingeschreven in het N.H.S.B. kunnen na identificatie ook ingeschreven worden, mits zij de kenmerken van het ras vertonen. Ook honden die in het buitenland zijn geboren en aldaar zijn ingeschreven in een door de raad erkend stamboek, kunnen in het N.H.S.B. worden ingeschreven als zij naar Nederland komen. Deze honden krijgen een N.H.S.B nummer en achter de naam komt te staan "imp. Zuid Afrika" of welk land dan ook waar de hond vandaan is gekomen.

In de Bijlage G-0 kunnen honden worden ingeschreven, die geen stamboom bezitten, maar wel van een dergelijke kwaliteit zijn, dat het jammer zou zijn deze honden voor de fokkerij te verliezen.

In de Bijlage G-1 kunnen honden worden ingeschreven, die wel afstammen van honden die een stamboom hebben, maar die in de erkende kleur, vacht of grootte afwijken, welke voor het ras in de rasstandaard zijn vermeld.

In de Bijlage G-2 kunnen honden worden ingeschreven die behoren tot rassen die in opbouw zijn en voorlopig door de Raad zijn erkend. Deze honden worden dan opgenomen in het Voorlopig Register. Vervolgens kan de Raad hen inschrijven in Bijlage G-2. Na drie generaties kunnen de nakomelingen van de betreffende honden worden opgenomen in het N.H.S.B.

Het doel van het N.H.S.B.

Het doel is om iedere hond van een eigen naam te verzekeren, plus een N.H.S.B nummer. Bovendien legt de inschrijving gegevens vast omtrent afstamming, geboorte en raszuiverheid. Bij verkoop van de hond moet de stamboom worden overgedragen aan de nieuwe eigenaar.

Alle honden die zijn ingeschreven in het N.H.S.B. mogen worden uitgebracht op tentoonstellingen mits zij wel aan de eisen van de tentoonstellings - voorschriften voldoen.

De Hd uitslag van honden [ en voor ouders] buiten Nederland, staan niet op de NHSB stambomen.

Binnen drie weken (21 dagen) na de dekking stuurt de fokker een dekaangifte formulier in. Dit formulier is te downloaden vanaf de website van de Raad www.kennelclub.nl. Op het formulier worden de gegevens van de teef en de reu ingevuld en de gegevens van hun eigenaren. Beide eigenaren ondertekenen de aangifte.

1. een bevestiging van de dekaangifte met de gegevens zoals die bij de Raad van Beheer over de twee ouderdieren en de eigenaar/fokker bekend zijn. Op de achterkant van de bevestiging bevinden zich de afstammingsgegevens en eventueel behaalde titels.

De gestuurde gegevens kan de fokker controleren. Eventuele correcties en/of aanvullingen kunnen naar de Raad gestuurd worden.

Binnen 10 dagen na de geboorte stuurt de fokker het hem toegestuurde formulier naar de Raad van Beheer. De namen(!), het geslacht, de geboortedatum en het aantal pups worden ingevuld.

Na ontvangst van de geboorteaangifte stuurt de Raad van Beheer de fokker een acceptgiro. Ook hier worden alle bekende gegevens weer meegestuurd en kan de fokker de Raad van Beheer verzoeken om gegevens aan te vullen en/of te corrigeren.

Na betaling zal de chipper, in overleg met de fokker, tussen 5 en 7 weken na de geboorte komen chippen. De chipper neemt het gedeeltelijk ingevulde aanvraagformulier stambomen mee. Dat formulier wordt volledig ingevuld (o.a. chipnummers, kleuren, eventuele variëteit) en wordt door de fokker ondertekend.

LET OP: Pas op dit moment worden de eerder doorgegeven namen aan een specifieke pup gekoppeld!

De chipper controleert nogmaals alle gegevens en neemt het ingevulde aanvraagformulier mee naar de Raad van Beheer. De gegevens worden verwerkt en de stambomen worden naar de fokker gestuurd (ca. 8 - 12 weken na de geboorte).

Op de stamboom zal geen naam van de eigenaar meer geprint worden. In plaats daarvan zal er een registratiebewijs komen.

Op dit registratiebewijs staan de gegevens van de hond en de gegevens van de huidige eigenaar. Verder is er ruimte voor het invullen van een eventuele nieuwe eigenaar.

Bij het overdragen van het eigendom van de hond worden de gegevens van de nieuwe eigenaar ingevuld op het registratiebewijs. Vervolgens ondertekenen zowel de nieuwe als de oude eigenaar het bewijs dat daarna naar de Raad van Beheer gestuurd wordt.

De nieuwe eigenaar ontvangt een nieuw registratiebewijs van de Raad van Beheer met daarop zijn eigen naam geprint.

De eerste herregistratie, van fokker naar koper, zal gratis zijn. De verantwoording voor deze herregistratie ligt bij de fokker.

De fokker ontvangt bij het chippen een aanvraagformulier registratiebewijs. Deze aanvraagformulieren, waarop de op dat moment bekende gegevens van de betreffende pups staan vermeld, worden door de chipper bij de fokker achtergelaten.

Als eigenaar staat op deze aanvraagformulieren de fokker van het nest vermeld.

Deze aanvraagformulieren zijn na datum van uitgifte slechts 6 maanden geldig. De fokker is verplicht elk aanvraagformulier (ook van de honden die hij zelf houdt) binnen deze termijn om te zetten in een definitief registratiebewijs.

• Bij eigendomsoverdracht hoeft de stamboom niet naar het bureau van de Raad te worden gestuurd.

• De fokker hoeft niet te wachten met de stamboomaanvraag tot alle nieuwe eigenaren bekend zijn.

• De prijs van een herregistratie zal dalen. Er wordt nog gekeken wat de prijs uiteindelijk zal worden.

• De tijd tussen dek- en geboorteaangifte wordt gebruikt voor controle en eventuele verbetering en/of aanvulling van de gegevens.

• Op dit moment bevinden zich in 50% van de aanvragen fouten of zijn aanvragen niet volledig.

Op basis van welke criteria is de termijn voor aangifte dekking tot stand gekomen?

• De Raad van Beheer moet de bevestiging van de dekaangifte en de afstammingsgegevens ruim voor de geboorte naar de fokker sturen. Er moet voldoende tijd zijn om eventuele correcties/aanvullingen uit te voeren.

Mijn teef wordt op meerdere dagen gedekt. Welke datum moet ik aangeven als dekdatum?

Wat gebeurt er als uit de geboortedatum blijkt dat de dekdatum uiteindelijk niet goed aangegeven was waardoor er een langer dan normale drachtperiode in de aanvraag ontstaat?

Bij het gebruik van een buitenlandse dekreu dient er een kopie van de FCI erkende stamboom met volledige drie generatie afstamming meegestuurd te worden (= dekreu + ouders + grootouders). Van mijn dekreu zijn niet alle voorouders bekend. Kan ik dan toch een dekaangifte indienen?

Ik wil een drachtige teef importeren uit het buitenland. Hoe zit het met de dekaangifte?

• Na een bepaalde periode wordt de dekaangifte automatisch uit het systeem verwijderd.

Wat gebeurt er als ik te laat ben met het indienen van de dekaangifte of van de geboorteaangifte?

• Allereerst betekent dit dat er vertraging op kan treden in de uiteindelijke levering van de stambomen. Tevens kunnen er extra kosten in rekening gebracht worden bij het niet tijdig insturen van de aangifte. Deze extra kosten zijn terug te vinden in het Tarievenbesluit en bedragen voor 2006 € 25,00 per aangifte.

Hoe zit het met de juridische consequenties als de puppy eigenaar schade veroorzaakt terwijl ik als eigenaar te boek sta in het NHSB?

• De term “eigenaar” bij de Raad van Beheer betekent niet dat de hond het eigendom is in de zin van de Nederlandse Wet. De eigenaar op het registratiebewijs is dus niet automatisch aansprakelijk voor de veroorzaakte schade.

“De Chipper komt tussen 5 en 7 weken na geboorte. . . . “ ; impliceert dit nu ook dat de fokker gerechtigd is om daags daarop de pups af te geven?

• In de Nederlandse wet (Gezondheids- en Welzijnswet voor Dieren) is dit geregeld in het "Besluit scheiden van dieren" waarin vermeld staat dat de minimumleeftijd voor het scheiden van het ouderdier is toegestaan voor honden en katten vanaf 7 weken.

“De Chipper komt tussen 5 en 7 weken na geboorte. . . . “ ; is dit te vroeg voor kleine rassen?

• Wetenschappelijk gezien is er geen bezwaar tegen het chippen van kleine rassen binnen deze termijn.

• De chipper zal rekening houden met deze vraag en de kleine rassen zoveel mogelijk aan het einde van de termijn plannen.

Bij enkele rassen is het niet mogelijk om bij de geboorteaangifte de variëteit vast te stellen. Is daar een oplossing voor?

• De variëteit kan bij de aanvraag van de stamboom (5^e - 7^e week) nog ingevuld worden.

Maar er gaat nog iets wezenlijks veranderen. De stamboom is een afstammings- en geen eigendomsbewijs. Dit betekent dat het woordje “eigenaar” op de stamboom de lading niet dekt, m.a.w. het is geen juridisch eigendom. Vanaf 1 januari a.s. wordt dit wel het geval. De fokker ontvangt tegelijk met de stambomen een eigendomsbewijs. Op dit eigendomsbewijs zijn de gegevens van de pup al ingevuld. De naam-, adres- en woonplaatsgegevens van de fokker zijn ingevuld aan de linkerzijde en die van de eigenaar worden aan de rechterzijde ingevuld. Beiden ondertekenen dit eigendomsbewijs. Eén exemplaar wordt aan de Raad van Beheer ter registratie toegezonden (dit kan zowel de fokker als de nieuwe eigenaar doen). Pas na toezending van de kopie van dit eigendomsbewijs wordt de pupkoper als eigenaar geregistreerd. De pupkoper ontvangt een nieuw formulier voor de eigendomsoverdracht waarop – u raadt het vast al - zijn gegevens in de linkerkolom zijn ingevuld. Wat nu als de honden bij de fokker blijven? Heel eenvoudig: de honden staan alle al op naam van de fokker geregistreerd en zolang er geen kopie van het eigendomsbewijs bij de Raad van Beheer is ontvangen, zal de hond op naam van de fokker blijven staan. Het is dus van het grootste belang dat de nieuwe eigenaar van de hond het eigendomsbewijs inzendt, zodat niet alleen de afstamming van de hond bekend is, maar ook de juridische eigendom.

Allemaal wel heel leuk zult u denken, maar mijn naam staat als mede-eigenaar op de stamboom en wat dan? De positie van mede-eigenaar als vermelding op de huidige stamboom is niet relevant. Vaak is de vermelding een cadeautje van de ene echtgenoot aan de ander. Ook hier geen juridische status. Omdat de relevantie nihil is, zal deze vermelding op de nieuwe stamboom verdwijnen. Indien er sprake is van een mede-eigenaar zal men dat onderling met elkaar dienen vast te leggen. Deze vastlegging het liefst schriftelijk want hoewel een mondelinge afspraak ook bindend tussen partijen is, is de bewijslast bij een geschil uitzonderlijk moeilijk. De Raad van Beheer zal een modelovereenkomst t.z.t. beschikbaar stellen. Partijen wijzen zelf aan wie de eigenaar en wie de mede-eigenaar van de hond wordt. Dat is wel belangrijk om vast te leggen daar de eigenaar het eigendomsbewijs dient te ondertekenen en t.z.t. een nieuwe zal ontvangen.

Een en ander brengt met zich mee dat ook het uiterlijk van de stamboom zal gaan veranderen. Immers er zal binnenkort sprake zijn van een stamboom en afstammingsbewijs. Verder zal alleen de naam van de fokker worden vermeld. Voor alle duidelijkheid: fokkers die in december een nestje krijgen of waarvan de teef kort geleden is gedekt, kunnen nog de “oude weg” bewandelen. Men dient zich dan wel te realiseren dat deze "oude" stambomen niet voor of op de achtste week bij de fokker in huis kunnen zijn.

Informeer als U begint met fokken welke maatregel nu van toepassing is bij de

Nu wordt het wachten geblazen of uw teef drachtig is. U kunt aan het roziger
van kleur worden van de tepeltjes, verandering van stemming/karakter.

De versmelting van eicel en zaadcel vindt plaats in de eileider; 5-7 dagen later daalt de bevruchte eicel af in de baarmoeder, waar de innesteling van het embryo pas na 17-21 dagen plaats vindt. De vruchten zijn over beide baarmoederhoornen gelijk verdeeld. De vruchtblazen zijn vanaf 26 dagen duidelijk in de buik te voelen of met echografie zichtbaar te maken. Op een röntgenfoto zijn de foeten pas vanaf 45 dagen waarneembaar.

Ze kan misselijk
worden, of een echte vreet bui hebben. Geef haar echter nog niet meer te
eten. Meer voeding aanbieden kunt u het beste als ze in de 5 week van haar
zwangerschap. Verhoog de voeding steeds met 50 gram per week. En verdeel de
porties eerst in drieën en later in vieren.
Ook kunt u haar wanneer ze slechter eet een beetje puppy blikvoer van Pedigree Pall
onder het voer doen. Of geef iets van pens, kippenvlees, hart bij de
voeding. Niet te veel hoor.
Tegen het einde van haar dracht tussen de 6-9 weken, dient u het teefje ook
vaker uit te laten. Ze moet zich gewoon vaker kunnen ontlasten. Ga ook niet
meer te lang wandelen. 4 maal 15 min. per keer is meer als genoeg. Tussen door
laat u haar in de buurt even uit.Let op, ruim de poepjes netjes op!

Op de helft van haar dracht kan men een echo laten maken bij de dierenarts.
Het kan zijn dat de teef leeg is gebleven.U heeft dan nog een maal recht op een
gratis dekking .Dit geld dus voor de eerst volgende loopsheid en niet een of
twee jaar later.
Wanneer de teef dan weer leeg blijft vervalt het recht op gratis dekking.

Mocht er nu dekgeld zijn betaald en er heeft geen dekking plaats gevonden, heeft U recht op terug gave van dekgeld.

Heeft de reu gedekt en is ze niet drachtig, krijgt u een herhalings dekking. Wordt ze naar de reu gebracht en de dekking mislukt heeft u recht op terug gave van dekgeld of een andere regeling.

Bij een verstoorde dracht kunnen de pups tot aan de 33e dag geresorbeerd worden; daarna treed abortus op. Bij resorptie worden de vruchten geheel “teruggenomen” en zal men weinig of niets waarnemen bij de teef. Bij abortus ziet men vaak een groene of zwarte uitvloeiing met vruchtdelen. Mogelijke oorzaken zijn:

Zeer slechte conditie teef

Foetale defecten

Orgaanafwijkingen teef (bijv. hartgebrek)

**cysteuze endometrium hyperplasie (CEH);

Afwijkende eierstokken

Infecties (bacteriën, virussen)

Trauma

**Een baarmoederontsteking bij honden ontstaat onder invloed van hormonen uit een zogenaamde Cysteuze Endometrium Hyperplasie (CEH). Onder invloed van progesteron dat na elke ovulatie (= eisprong) door de eierstokken geproduceerd wordt kan het baarmoederslijmvlies (= endometrium) zich gaan verdikken (= hyperplasie) en cysteus worden. Als dit veranderde slijmvlies ontstoken raakt, dan ontwikkelt zich hieruit een baarmoederontsteking. Dit kan een gevaarlijke situatie opleveren voor de teef, vooral als de baarmoedermond gesloten is, waardoor de pus niet weg kan (= pyometra). In dit geval is zelfs een aantasting van de nieren of het ontstaan van een buikvliesontsteking mogelijk. De kans op een baarmoederontsteking wordt groter naarmate de teef vaker loops is geweest (herhaalde invloed van progesteron).

Puppy's.... !

Wij gebruiken voor onze pups een grote werpkist. Dit om de teef de
gelegenheid te geven zich goed te bewegen tijdens de bevalling. De teef kan
dan kiezen om onder de warmte lamp te gaan liggen of niet.
De kist dient min. 100 cm-90cm-50cm hoog te zijn.
In de kist maken we op 10 cm. hoogte een plankje vast en dat aan alle
wanden. Om het dood drukken van de pups te voor komen.
U kunt ook bezemstelen gebruiken.
Wanneer ik thuis ben en ze dus in de gaten kan houden, dan leg ik er een
dikke fleacedeken over de gehele lengte van de kist.
Wanneer ik ze niet in de gaten kan houden kunt u er zaagsel/stro of
krantenreepjes in leggen.
Wanneer de pups 3/4 weken oud zijn bouwen we de kist verder uit, door het
loop plankje er uit te halen. Op de vloer van de extra ruimte die er bij
gekomen is leg ik open kranten neer.
Deze worden zeer regelmatig verschoont. De pups slapen op de deken en doen
hun ontlasting op de kranten. Hier zullen de toekomstige pupkopers erg blij
mee zijn.

De kist zetten wij al 1 week voor de bevalling in huis neer om de teef al
aan haar plekje te laten wennen.
Zoals ik al even aan gaf, hangen wij een warmtelamp boven de kist.

Deze lamp hangen we op ongeveer 70 cm. hoogte boven het het nest.
De omgevingstemperatuur in het nest dient rond de 24 graden C te zijn. Het
mag echter ook niet te warm zijn, want dan dreigt het gevaar van uitdrogen. De lamp die wij meestal gebruik is er een van 150 watt. Gebruik liever een lamp die rood of groen is. Dit i.v.m. de oogjes van de pups die met 12-15 dagen open gaan. In de zomer bij warm weer heb ik de lamp maar de eerste week aan staan. Dan
zet ik hem uit. De pups kunnen na een week hun eigen lichaamtemperatuur regelen.

Checklist geboorte

· Werpkist (veelgebruikte afmeting voor Border Collies: 100x120 cm)

· Kranten om vocht onder vetbed op te vangen

· Schone vetbedden

· Verwarming aan als het koud is

· Warmtelamp boven de kist niet te laag of te hoog zeg 50 cm- 60 cm...

· Doos voor pups (bij verschonen werpkist e.d.)

· Doekjes/oude handdoek voor droogwrijven pups

· Navelstrenggaren of klem voor afbinden van navelstreng

· Alcohol (of dettol) voor ontsmetten schaar of even afkoken

· Sterilon (of betadine jodium) voor navelstrengstompjes

· Glijmiddel voor eventueel toucheren bij de moeder of als hulpmiddel bij de geboorte van bijv. vliesloze pup

· Ademhalingstimulerend middel pups ("Respirot")

· Afvalzak

· Weegschaal voor de pups

· Licht voedsel moeder (bijv. kipfilet om voor haar te koken)

· Waterbak moeder

· "Dextropur" (druivensuiker) voor in drinkwater moeder

· Vervangende moedermelk

· Fles & spenen

· Telefoonnummer dierenarts

· Pen & papier

· Horloge, klok of wekker

· Desinfecterende handzeep (bijv. "Unicura")

· Goede verlichting en veel geduld

De bevalling.

De draagtijd varieert van 59-70 dagen.Maar meestal komende pups mooi op tijd
met 63 dagen.
Enkele dagen voor de bevalling temperatuur ik de teefjes een maal per dag op
het zelfde tijdstip.
Zo kom ik te weten of de temp. zakt. De normale temp. van een hond is
ongeveer 38,5 .

Wanneer nu de bevalling nadert zakt de temperatuur tot iets onder de 37 C.
De teef zal nu ook zeer onrustig zijn.
Ze krabt in de kist en op andere plaatsen in de kamer,hijgt en er verschijnt
een glazige vloeiing uit de vulva.
Ze gedraagt zich zeer onrustig.
Ze kruipt overal onder en achter. Probeer haar een beetje te kalmeren, en wijs
haar naar haar kist.
Blijf vooral zelf heel rustig. Dit is namelijk heel normaal. Een van ons
blijft meestal de laatste nachten onder op de bank slapen.
Ook overdag laten we haar niet meer lang alleen.

Tussen de 55-58 dagen spreken we van vroeggeboorten. De levensvatbaarheid ontstaat rond de 59e dag. Hoe groter de worp hoe korter de draagtijd, hoe kleiner de worp hoe langer de draagtijd. Bij drie pups of minder is echter de kans op puppysterfte na 67 dagen dracht vergroot; dan is over het algemeen een keizersnee de aangewezen oplossing.

Bij vier pups of meer geldt dit pas op 70e dag. Deze normen gelden natuurlijk alleen maar indien de teef geen symptomen van een naderende bevalling vertoont. Ongeveer 20 uur voor de bevalling daalt de temperatuur een halve tot anderhalve graad en het dier gaat zich voorbereiden op de geboorte. De teef zal weinig eten, soms zelfs braken, en zich vaak ontlasten en urineren; ze is onrustig en maakt graafbewegingen in het nest. Het is trouwens verstandig de teef al enkele weken voor de bevalling aan de werpruimte te laten wennen, waardoor ze tijdens het werpen rustig zal zijn.

Ontsluitingsfase

Tijdens deze fase verliest de teef kleine beetjes vocht met soms wat bloed. De baarmoedermond wordt ontsloten. Deze fase duurt gemiddeld 12 uur, maar kan ook korter zijn.

Onder tussen kunt u ook het een en ander even klaar leggen. Zoals een aantal schone
handdoeken, doos met schone kranten snippers, een vuilniszak voor de afval, een
doos met schone kranten. Telefoon nummer van de dierenarts legt u deze even
naast de telefoon neer.

Meestal bevallen de teven s'avonds of s'nachts.
Maar het kan ook overdag gebeuren.Meestal verloopt een bevalling prima naar
wens, maar mocht u twijfelen, bel dan even met de dierenarts of met uw
bevriende fokker. Deze kan u met raad en daad bij staan. Laat tijdens de
bevalling geen vreemde mensen toe. Veel rust is heel belangrijk. Niet meer dan
2 personen in de kamer is aan te raden.

Tijdens het bevallen gaat de teef op de hurken zitten, maar ze kan ook op haar zij gaan liggen.
Ik let tijdens de bevalling er goed op dat ze niet op de pups gaat liggen, het pup niet met een klap op de grond valt als ze uit de moeder komen, de teef de navelstreng niet te kort afbijt [ knip deze niet met een
schaar door, maar scheur hem tussen uw vingers uit elkaar 10cm van af de
buikholte]. Wrijf de pups na de geboorte eventueel lekker droog en haal het
vlies voor het bekje/neusje weg. Even voorzichtig een vinger er in
stoppen vocht eruit laten lopen.

Teven die voor de eerste keer werpen, worden vaak tijdens de uitdrijving van de eerste pup nerveus. Ze weten niet precies wat ze moeten doen en de hulp van de eigenaar is in dit geval noodzakelijk. Bij de geboorte van de eerste pup moet vaak 15 tot 45 minuten geperst worden voordat de pup geboren wordt. De meeste pups worden in kopligging geboren, maar ook stuitligging is heel normaal bij de hond. De periode die verstrijkt tussen de geboorte van de verschillende pups is ongeveer 45 minuten. Maar wordt langer als de teef vermoeid raakt. Het komt echter ook voor dat de teef een uur of twee uur rust neemt en daarna weer verder gaat met werpen. De placenta’s worden meestal direct met de pups afgedreven, waarna de teef de navelstreng doorbijt en de placenta opeet. Indien de teef de navelstreng zelf niet doorbijt, moet men de navelstreng enkele centimeters van de buik af met een schone draad afbinden. En de navelstreng met een schone schaar doorknippen.

Bij elke pup die geboren wordt zal de teef de pup uitvoerig likken. Hiermee wordt gelijk de ademhaling gestimuleerd. Als de pup moeilijk op gang komt met de ademhaling kunnen enkele druppels Respirot uitkomst bieden ter stimulatie.

Biest
Waarom is biest zo belangrijk?
Dit is voor iedere pup een eerste levensbehoefte.
Biest is dikker en geler dan melk en bevat veel afweerstoffen. Een dier dat net is geboren, heeft nog geen eigen afweer, dus is het heel belangrijk dat het dier biest drinkt. 75% van de eiwitten in biest bestaat uit immunoglobulinen* en albuminen* normaal kunnen deze grote eiwitketens de darmwand niet passeren; alleen in de eerste 24 tot 36 levensuren staat de darmwand open voor deze afweerstoffen. Door de hoge concentratie aan zouten in de biest wordt de darmfunctie bevorderd. Ook bevat biest meer vitamine A en caroteen dan gewone melk. Het bevat minder vet en suiker waardoor het lichter verteerbaar is. Het eerste 24 uur na de bevalling is de biest het rijkst aan afweerstoffen, daarna loopt het snel terug en komt de gewone melk op gang.

Is de moeder nog aanwezig maar wil zij niets van de pups weten? Probeer dan zoveel mogelijk biest
(eerste melk) op te vangen.
Wij doen dit met een kleine injectiespuit van 1 of 2 ml (zonder naald uiteraard). Druk op de tepels van de moederhond tot u melk ziet, zuig dit op met het spuitje. Houdt hierbij wel rekening dat dit een langdurige kwestie is! Maar indien de biest niet aanwezig is, is dit ook geen probleem want ook zonder biest kan de
pup opgroeien.
Heeft u een beetje biest opgevangen verdeel dit dan over de pup(s) die u heeft door middel van
druppeltjes in de bek. Iedere druppel is belangrijk voor de pup!

* Immunoglobuline.
Immunoglobulines (afgekort Ig) of antilichamen zijn eiwitten die door de mens en andere gewervelde dieren worden geproduceerd als antwoord op het binnendringen van het lichaam van een lichaamsvreemde stof of lichaamsvreemde cellen, antigenen. Ze vormen daarmee een belangrijk onderdeel van het immuunsysteem. Immunoglobulines komen in het bloed en in de extracellulaire vloeistof in weefsels voor.

De werking :
Immunoglobulinen binden aan een epitoop van het antigeen. Dit kan verschillende effecten hebben:
Neutralisatie : Dit betekent dat het antilichamen aan bepaalde gedeeltes van het antigeen binden, waardoor het antigeen geen interacties met cellen of moleculen meer aan kan gaan. Het antigeen verliest hierdoor zijn werking. Dit gebeurt onder meer bij gifstoffen (bijvoorbeeld geproduceerd door bacteriën, zgn. exotoxines) of virussen.
Opsonisatie : Door omringen van antigeen met antilichamen wordt fagocytose (het als het ware opeten van cellen) vergemakkelijkt. Dit komt omdat fagocyterende cellen receptoren bezitten voor het constante deel van immunoglobuline (Fc-receptoren).
Het complementsysteem wordt geactiveerd. Dit leidt tot verbetering van de opsonisatie, omdat fagocyterende cellen ook complementreceptoren bezitten. Hierdoor wordt fagocytose nog verder vergemakkelijkt. Ook kan het binden van complement leiden tot directe vernietiging van het antigeen.
Celgemedieerde cytotoxiciteit die afhankelijk is van antilichamen : Dit is ook wel bekend onder de Engelse afkorting ADCC, die staat voor antibody dependent cell-mediated cytotoxicity. Dit is vernietiging van het antigeen door NK-cellen. Deze cellen bezitten ook Fc-receptoren en door binding aan antilichamen geven zij bepaalde stoffen af die het antigeen doden.

Tussen de bevalling in leg ik de pups aan bij de moeder. Het zogen heeft
verschillende voordelen: het stimuleert de weeën, de melkproductie komt
beter op gang en de pups krijgen de belangrijke biest binnen. Uw teefje mag
niet 8 na geboortes opeten.
Na de 4-5 de nageboorte kunt u het beter zelf ongemerkt even weg halen.Na de
bevalling de teef geen eten geven. Wij geven 24 uur na de geboorte van de
pups onze teef pas te eten. Wel kunt u haar karnemelk of yoghurt aanbieden
eventueel aangelengd met water.
Laat uw teefje na de bevalling even zich ontlasten. De ander kan dan even de
kist verschonen.

Het wegen van de pups doen wij meestal ongeveer 12 uur later. Om geen onrust te
zaaien.
De teef en de pups worden hier anders zo onrustig van.
Wel schrijf ik de geboorte tijden even op en het geslacht met alle
kenmerken.
Het moedertje zal haar pupjes van onder tot boven likken. Dit is prima.
Dit stimuleert namelijk de spijsvertering.
De duur van de bevalling is heel wisselend. De een is er na 4 uur mee klaar
de ander 12 uur of nog langer.

Er kan ook een pauze plaats vinden. U denkt o, ze is klaar en
na een paar uur wordt opeens de rest geboren.

Na de bevalling laat ik de dierenarts komen. Deze bekijkt of alles goed is
met de teef en de puppy's.
Border Collies zijn meestal erg gemakkelijk met bevallen.
Het nest moet een rustige en vredige indruk op u maken. Zonder veel gepiep de
gehele dag.
de teef dient zich nu ook weer ontspannen te gedragen.
Mocht de rust er niet zijn, waarschuw uw dierenarts a.u.b.
Meestal doen ze wat knorren als ze slapen en als ze drinken piepen ze soms
wat.
U let er op dat er geen stress om het nest ontstaat en dat de pups nu in
rust en reinheid opgroeien. Niet te veel vreemde mensen er bij. En zeker niet
laten vast pakken.
Dit i.v.m. infectie gevaar.

Indien er geen weeën aanwezig zijn, zullen we via de buikwand moeten voelen of er nog pups in de baarmoeder aanwezig zijn. Indien er nog pups aanwezig zijn, dan kan 0.1 ml per 15 kg lichaamsgewicht oxytocine (Piton) worden ingespoten (opwekken weeën). Indien er na 45 minuten nog geen reactie is, is het verstandig om contact op te nemen met de dierenarts.

Als er wel duidelijk persweeën aanwezig zijn, en er na 30 minuten nog geen pup geboren is, kunt u overgaan tot vaginaal toucheren. U desinfecteert de vulva en uw handen goed. Indien u in de vagina een pup voelt zitten, kunt u de persweeën versterken door de bovenzijde van de vaginawand te masseren. Eventueel kunt u ook de teef aan de voorzijde omhoog houden. Voelt u niets in de vagina, dan is het verstandig om contact op te nemen met de dierenarts.

De eerste tien dagen weeg ik de pups iedere dag op het zelfde tijdstip.
Na een week dienen ze het geboorte gewicht ongeveer verdubbelt te hebben.Met
2-3 weken knippen we de nageltjes voorzichtig even bij.

En tijdens de lactatieperiode?
Na de geboorte van de pups breekt de periode van het zogen aan. Deze zogenaamde lactatieperiode vergt erg veel van de teef. Ze heeft veel extra voeding nodig om de melkproductie op peil te houden. Gemiddeld kan de voedingsbehoefte toenemen met een factor 2 tot 4. Dit is sterk afhankelijk van het aantal pups, de leeftijd en de grootte van de pups. Het beste kan wederom gekozen worden voor een geconcentreerd voer. Deze voeding bevat veel en gemakkelijk opneembare energie in de vorm van vetten, meer eiwitten wat nodig is voor de groei van de pups en een verhoogde hoeveelheid vitaminen en mineralen (bijv. calcium voor de ontwikkeling van het skelet).

Houdt het gewicht van de pups in de gaten zo kunt, u als er een te veel afvalt, meteen ingrijpen. Doe dit elke dag en op hetzelfde tijdstip. Schrijf deze gegevens op in een tabel voor de desbetreffende pup.
Maak tijd vrij om met iedere pup apart te spelen en te knuffelen, hij zal er alleen nog socialer van worden.
Bij ons krijgen de pups vanaf 3 weken bijvoeding om zodoende de melktoevoer van de moeder af te gaan bouwen en de pups daarna op brokjes te hebben voordat ze weggaan naar hun nieuwe baasjes. Iedere fokker heeft zo zijn eigen zienswijze. Welke bijna altijd goed is. Vraag dus gewoon aan de fokker van uw hond hoe hij het doet.
Houdt alles hygiënisch, dat is belangrijk voor de pups/teef en voor uw gezin.

Problemen die je tijdens een bevalling tegen kunt komen.

Wanneer de teef perst en perst en dit al een uur lang doet, zonder dat er een pup komt, waarschuw dan onmiddellijk de dierenarts!
Als je er zeker van bent dat er meerdere pups geboren moeten worden en na de geboorte van de eerste pup de weeën stoppen, zeker de dierenarts bellen.
Hoge koorts en stinkende uitvloeiing of als de teef uitgeput is: BEL DE DIERENARTS!!!
Ga niet met uw teefje in de auto op eigen houtje naar de dierenarts toe. Bel hem/haar eerst even op!
Schrijf op wanneer de bevalling begonnen is en wanneer de pups ieder zijn geboren. Als je in spanning zit ben je niet meer objectief over de tijdsduur.
Als het mogelijk is vraag je de fokker om je te helpen. Hij/zij weet wat er moet gebeuren. En je leert zo van je fokker hoe het moet.

Voor als er iets mis gaat.

Blijf Kalm !!!

Voor als een nest puppies het tragischer wijze zonder moedermelk moet doen, zijn er uitstekende vervangende melkpoeders in de handel, die de nieuwgeborenen nagenoeg alle bestanddelen van de moedermelk verschaffen. Let bij het kopen op de uiterste houdbaarheidsdatum!

Dit vervangingsvoedsel kan ook worden aangewend als de pups aanvulling op de moedermelk behoeven door ontoereikende melkproductie van de moeder, bijvoorbeeld bij een groot aantal pups in een nest, ziekte, overlading, keizersnede.

Echter, niet bij alle producten zit een duidelijke gebruiksaanwijzing. Daarom wordt hieronder een en ander uitgelegd. Echter, ieder product heeft zijn eigen gebruiksaanwijzing die u aan moet houden, en het onderstaande dient u dan ook alleen als hulpmiddel te zien.

De bereiding

Breng water aan de kook. Laat dit afkoelen tot warm (50-80°C).

Meng een zorgvuldig afgepaste hoeveelheid van dit voorgekookte en afgekoelde water met een zorgvuldig afgepaste hoeveelheid melkpoeder. Bij de meeste melkpoeders (maar kijk dit ALTIJD na op de verpakking!) is dit in een verhouding van 2:1 = 2 lepels water op 1 lepel melkpoeder. Dit betekent dat u telkens 2 afgestreken lepels water bij 1 afgestreken lepel melkpoeder doet, net zolang tot u de gewenste hoeveelheid melk bereikt hebt.

Dit water en melkpoeder moet goed gemengd morden, door te roeren met een schone lepel of vork, of door goed het te schudden in een flesje. Alle klontjes melkpoeder moeten oplossen in het water, zodat een gladde melk ontstaat.

Als indicatie: een koffielepel is ongeveer 5 ml, een soeplepel 15 ml.

Ik heb een pasgeboren pupje dat niet wil drinken, wat moet ik nu?

Tja...... moeilijke vraag. Een gewetensvraag eigenlijk. Want: Waarom wil dat pupje niet drinken? Is er een erfelijk gebrek dan moet je je afvragen of het wel zo verstandig is zo'n pupje te helpen. Maar ja, je kunt zo moeilijk achterhalen of een erfelijk gebrek hier een rol speelt. Daarom stellen wij onszelf altijd eerst de volgende vragen:

a) is het pupje normaal geboren en na de geboorte ook normaal gaan ademen?

b) accepteert de moeder de pup, of negeert ze zijn geklaag, of stoot ze het zelfs af?

c) doet de pup wel pogingen om te drinken? Vindt het een tepel, maar weet het niet hoe daar melk uit te krijgen? Of ligt het maar gewoon een beetje als een "dweiltje" in de kist?

Als wij uit de antwoorden op deze vragen voor onszelf moeten opmaken te maken te hebben met een pup die niet "normaal" is of doet gaan we niet over tot het kunstmatig voeden van de pup, want: wat hou je in leven? In zo'n geval is het beter dit pupje te laten inslapen.

Is er echter sprake van een normaal reagerende pup en een "liefdevolle" moeder die het verder wel gewoon verzorgt dan geven we deze pup een paar keer een sonde met water, suiker en een snufje zout. Dit om te voorkomen dat de pup uitdroogt en dan wachten we af of deze pup alsnog gewoon gaat drinken. Meestal hebben we te maken met een "trage" pup en na één of twee keer een sonde heeft hij het ineens door hoe hij melk moet krijgen. Een enkel keertje hadden we te maken met een pup die toch niet echt in orde bleek te zijn en hebben we deze laten inslapen.

Mijn pasgeboren pup lijkt niet te kunnen drinken ?

Heb je al eens gekeken of het gehemelte in orde is? Pups met een open gehemelte kunnen inderdaad niet drinken. Ten eerste omdat ze geen "vacuum" kunnen trekken en ten tweede, mochten ze toch melk in hun mondje krijgen, komt dit er gewoon weer uit via de neus. Pups met een open gehemelte moet je helaas laten inslapen.

Eclampsie

Eclampsie onstaat wanneer er een plotselinge daling is van calciumgehalte in het bloed. Een aanval kan optreden als er door een constante melkproductie teveelcalcium uit het lichaam wordt gehaald en naar de melk gaat. Het komt vaak voor bij teefjes bij wie de puppies nog veel melk drinken. Meestal treedt het op twee tot vier weken na de geboorte. Het lage gehalte aan calcium in het bloed van de moeder ontstaat meestal doordat de moeder niet in staat is het calcium dat naar de melk gaat te vervangen. Dat kan zijn dat ze door de stress minder eet of niet voldoende calcium absorbeert uit de voeding. Eclampsie komt vooral voor bij teven van kleine rassen met een groot nest of bij teven met grote nesten.

TEKENEN EN SYMPTOMEN
Moeder wordt rusteloos en heeft geen aandacht meer voor de pups.
Ze begint met hijgen en zwaar ademen, trillende spieren en spastische bewegingen.
Samen met spierverkrampingen kan een snelle en extreem hoge lichaamstemperatuur optreden, gelijk ingrijpen is noodzakelijk! Met spoed naar de dierenarts of de dierenarts met spoed naar de hond.

BEHANDELING
Intraveneuze toediening van calciumgluconaat is nodig.
Meestal krijgt moeder nog oraal calcium toegediend. En bij enorme koorts is het goed de hond met koel water te sproeien of te bedekken met een handdoek waarover U regelmatig koud water sprenkelt, masseer de poten ondertussen zodat de bloedcirculatie goed blijft en het risico op shock vermindert. Let wel heel goed op dat de temperatuur niet te ver daalt. Tijdens de behandeling van het teefje is het goed om de puppies bij te gaan voeren. Als de pups rond 3,5 week oud zijn is het allerbeste om
vers diepvries vlees te gaan geven. Geef de eerste twee dagen het vers diepvries vlees licht aangekookt (een paar minuutjes) daarna mag U het rauw op kamertemperatuur gaan geven. Maak kleine (soep) balletjes en laat de puppies rustig proeven, ze zullen het geweldig lekker vinden. Het is een bijzonder goede manier van afspenen die bepalend is voor de rest van een hondenleven. De vertering van een pup die voor het eerst vast voedsel krijgt moet nog gestimuleerd worden om verteringsenzymen aan te maken en zo een gezonde darmflora te creëren. Het geven van vers vlees zorgt daarvoor en het belangrijkste het ontziet de moeder zodat
deze goed kan herstellen.

PREVENTIE
Geef een goede voeding aan moeder, met daarin de juiste voedingsstoffen voor de dracht, en zorg dat moeder voldoende eet, probeer stress te voorkomen, zorg voor voldoende rust en regelmaat. Een moeder met een groot nest mag wel tot 3x de normale hoeveelheid voeding en soms nog meer gebruiken. Zorg er voor dat indien nodig, U moeder helpt met de puppies door middel van bijvoeding. En speen de pups tijdig af om moeder te ontzien.
Het is niet zo dat U door een teef calciumsupplementen te geven tijdens de dracht het risico op eclampsie kunt verminderen. Het is zaak om altijd alert te blijven.

Voeren

Voor de toediening van de melk kunt u een voedingspipet, een flesje met een puppyspeentje of een maagsonde gebruiken. Als flesje kan een babyflesje voldoen, met bijvoorbeeld een 1-2-3 babyspeen.

Geef de melk lauw, op lichaamstemperatuur. Test de temperatuur op de binnenkant van uw pols, zoals bij babyvoeding. Te koud is niet goed, te warm evenmin. Handig om te hebben is een flessenwarmer, om de melk op de juiste temperatuur te houden tijdens het voeden van de pups.

Tijdstippen

Het is belangrijk dat jonge puppies op zeer regelmatige tijdstippen gevoed worden, zonder lange tussenpozen.

Tot de leeftijd van 1 week: iedere 2 uur. In de nacht mogen eventueel twee voedingen gegeven worden met 3 uur tussenruimte. Dit zijn dus in totaal 11 voedingen per 24 uur, bijvoorbeeld om: 12.00 uur, 14.00 uur, 16.00 uur, 18.00 uur, 20.00 uur, 22.00 uur, 24.00 uur, 03.00 uur, 06.00 uur, 08.00 uur, 10.00 uur, en dan weer van voren af aan.
Van 1 tot 2 weken leeftijd: iedere 3 uur. Dit zijn dus in totaal 8 voedingen per 24 uur, bijvoorbeeld om: 12.00 uur, 15.00 uur, 18.00 uur, 21.00 uur, 24.00 uur, 03.00 uur, 06.00 uur, 09.00 uur, en dan weer van voren af aan.
Van 2 tot 3 weken leeftijd: in totaal 6 voedingen per 24 uur.
Vanaf 3 weken leeftijd tot volledig spenen: in totaal 5 voedingen per 24 uur.

Dit alles vergt veel, héél veel van een fokker - echter de verantwoordelijkheid voor een nest puppies dient ook genomen te worden als het niet loopt zoals gehoopt. En daartegenover staat, dat de voldoening als de pups een aantal weken later met succes gespeend zijn, extra groot is!

Hoeveelheden

De hoeveelheid melk die elke pup per maaltijd moet krijgen, is afhankelijk van het gewicht van de individuele pup, en van zijn leeftijd. Hoe zwaarder de pup wordt, hoe meer hij nodig heeft om in leven te blijven en te kunnen blijven groeien. De berekening moet u dus iedere dag opnieuw, en voor iedere pup apart maken.

*leeftijd van de pup*	*aanbevolen totale hoeveelheid melk - per dag - per pup*	*verdelen over aantal voedingen per dag*
*1e week*	*20 (min. 12, max. 28) ml melk per 100 gram pupgewicht*	11
*2e week*	*22 (min. 14, max. 28) ml melk per 100 gram pupgewicht*	8
*3e week*	*24 (min. 16, max. 28) ml melk per 100 gram pupgewicht*	6
*4e week*	*26 (min. 18, max. 30) ml melk per 100 gram pupgewicht*	5
*2e maand*	*26 (min. 18, max. 30) ml melk per 100 gram pupgewicht*	5

Jonge hondjes die bij de moeder drinken, regelen zelf de hoeveelheid. De ene heeft de ene keer meer honger dan de ander. Daarom staat in het schema niet alleen een aanbevolen daghoeveelheid, maar ook een minimum en een maximum daghoeveelheid aangegeven, als leidraad voor u.

Voorbeeld berekening

In het schema staat: een pup heeft in de eerste week per dag nodig: 20 ml melk voor elke 100 gram dat de pup weegt. Minimaal moet hij 12 ml per 100 gram pupgewicht drinken, maximaal mag hij 28 ml per 100 gram pupgewicht krijgen. Dit alles moet over 11 voedingen per dag verdeeld worden.

Stel, een puppy weegt 200 gram. Hij moet per 100 gram die hij weegt, 20 ml melk drinken. Hij moet dus 2 x 20 ml = 40 ml drinken. Dit moet die dag verdeeld worden over 11 voedingen, dus hij moet 40 ml : 11 voedingen = 3,6 ml melk per voeding drinken.

Zijn zusje van 300 gram heeft op dezelfde dag nodig: 3 x 20 ml = 60 ml. Dit betekent 60 ml : 11 voedingen = 5,5 ml melk per voeding.

Poepen en plassen

Van puppies die door de moeder verzorgd worden, wordt het poepen en plassen gestimuleerd doordat hun moeder stevig alle buikjes likt. Als de pups geen moeder meer hebben, of als hun moeder hen verstoot, dient de fokker ook deze taak van de moeder over te nemen.

Gebruik als "tong" een vochtig watje, en masseer hiermee na iedere maaltijd zachtjes over het buikje van de pup in de richting van de anus tot de ontlasting en de urine naar buiten is gekomen. Om een reutje te laten plassen, in de richting van zijn penis masseren.

Geboortegewicht

In vergelijking met andere rassen, zijn Border Collie pups allesbehalve reuzen bij de geboorte. Gewichten tussen de 200 en de 500 gram vallen niet onder de uitzonderingen. Het geboortegewicht zegt absoluut niets over de uiteindelijke grootte van de volwassen hond.

Een puppy dat bij de geboorte kleiner is dan zo'n 150 gram heeft soms niet de kracht (of de mondomvang) om bij zijn moeder te drinken, en een klein exemplaar wordt vaak door zijn grotere nestgenoten ruwweg opzij geduwd bij de "melkbar". Als zo'n puppy echter gezond en levendig is, heeft hij vaak alleen wat extra zorg en aandacht van de fokker nodig om het toch uitstekend te redden.

Leg kleine pups aan bij de dunnere tepels vooraan, die ze veelal gemakkelijker in de mond kunnen nemen dan de grote tepels tussen de achterpoten van de moeder. Als die "bezet" zijn door de dikkerds in het nest, verplaats dan de grotere pups naar de achterste tepels en geef de kleintjes de kans om rustig ieder een tepel te zoeken, goed vast te pakken en hun buikjes vol te drinken. Leg de kleintjes, en de pups die minder hard groeien dan de rest van het nest, extra aan bij de moeder, bijvoorbeeld als de andere pups slapen.

Nestgrootte

De gemiddelde nestgrootte in het ras is 5-7 puppen, waarbij natuurlijk nesten van 1 pup, maar ook nesten van 10-12 pups voorkomen.

Bij zo'n groot nest is het extra belangrijk om in de gaten te houden dat iedere pup voldoende kans krijgt om regelmatig en voldoende te drinken, zonder door de felsten in het nest aan de kant gedrukt te worden. En ook dat de moeder iedere pup goed schoonhoudt en masseert d.m.v. likken, wat tevens het poepen en plassen stimuleert.

Groei

Het absolute gewicht op zich zegt niet zoveel, belangrijker is hoe een puppy eruit ziet en hoe hij aanvoelt: stevig, tevreden, met een gevulde buik, "goed in het vlees", glad aanliggende "niet-mottige" vacht, een gezonde aanblik. Bij zo'n pup is meestal een regelmatige gewichtstoename te zien, wat wel dagelijks gecheckt moet worden als teken van mogelijke problemen. In de begin kan er zelfs twee maal daags gewogen worden, zodat als een pup niet voldoende groeit, er meteen ingegrepen kan worden door deze regelmatig extra aan te leggen bij de moeder. Brengt dit niet het gewenste resultaat, consulteer dan de dierenarts.

Alleen de eerste dag na de geboorte kan een kleine gewichtsafname in een pup gezien worden, wat echter beslist door een toename op de volgende dag gevolgd moet worden.

Een pup dient in de eerste week toch wel zo'n 20 gram per dag in gewicht toe te nemen. Veelal groeien ze echter harder, tot wel zo'n 60 gram per dag of meer. Meestal zijn ze na een wek het dubbele van hun geboorte gewicht .

De tweede week groeien ze minstens zo'n 30 gram per dag, sommigen (vaak in kleine nesten) tot wel 100 gram per dag.

Met zo'n drie weken, direkt na de start van het bijvoeren groeien pups per dag minstens zo'n 50 gram, veel vaker echter zo'n 150-200 gram per dag.

Met vier weken weegt een pup minstens 1½ à 2, de "stevigerds" tot zo'n 3 kilogram. Met zes weken zo'n 2-3 à 4 kilogram, en bij het verhuizen naar hun nieuwe eigenaar (vanaf 8 weken) toch wel een kilo of 3-4-5.

Nageltjes knippen

U kan al alle nageltjes bekijken en eventjes vasthouden. Dan kunt u nu beginnen met het knippen van de nageltjes. U pakt het nagelknippertje en laat de pup er eventjes aan snuffelen. Dan legt u het weer weg. Dit herhaalt u enkele keren. Nu gaat u het knipgeluidje laten horen. Nog steeds niets aan de hand en u herhaalt ook dit. Nu pakt u één van de nageltjes en zet het knippertje hier eventjes op. U knipt nog niet. Ondertussen of vlak daarna aait u weer gewoon verder. De volgende stap is dat u een millimetertje van een nageltje afknipt. Uw houding en gedrag blijft nu volkomen hetzelfde als bij het gewone aaien zodat de pup niet aan uw houding merkt dat er iets aan de hand is. Hij moet het nagelknippen als iets heel gewoons gaan ervaren. Nu legt u het nagelknippertje weer weg en aait nog eventjes door. Dan stopt u de oefening en gaat de volgende keer weer door met het volgende nageltje. Als u zo iedere keer tijdens het aaien en het borstelen een millimetertje van een nageltje afknipt groeien ze niet te ver door en heeft u nooit problemen met het nagelknippen.

Uitvloeiing na de geboorte

De eerste week zal de uitvloeiing bij de teef groen zijn. In de tweede week wordt deze geleidelijk rood. Na ongeveer twee weken wordt de uitvloeiing lichter van kleur, en na ongeveer drie weken moet de uitvloeiing voorbij zijn. Er kan dan nog wel eens een dun sliertje uitvloeiing uit de vulva komen.

Abnormaal verloop en nazorg

Door ondeskundig oxytocine (weeën opwekkend middel) gebruik bestaat de mogelijkheid dat er een scheur in de baarmoeder ontstaat. Door onvoorzichtig vaginaal toucheren bestaat de mogelijkheid van beschadiging van de vagina. Baarmoederontsteking komt regelmatig voor na een bevalling. Zeker als de hygiëne tijdens de bevalling niet optimaal was.

Door achtergebleven placenta’s of pups kan ook een baarmoederontsteking ontstaan. Een ander vaak voorkomend probleem is de melkklierontsteking. Het is zeer belangrijk om de pups niet van de besmette melk te laten drinken en ze eventueel 24 uur geheel van de moeder te scheiden en de dierenarts te raadplegen. Wat bij grote nesten nogal eens wordt waargenomen is dat de teef te veel placenta’s heeft opgegeten. Hierdoor raakt het maagdarmkanaal van de hond ontregeld en daardoor loopt de melkgift terug.

Als de melkproductie bij de teef nihil is, kan men proberen 3 tot 5 maal daags gedurende de eerste 36 uur na de geboorte oxitocine injecties te geven. En de hond eiwitrijke voeding geven. Produceert de teef teveel melk, wat nogal eens gezien wordt bij het spenen van de pups, dan kan men kamferspiritus op de melkklieren aanbrengen (2 tot 3 maal daags) en het dier Lactafal tabletten geven.

Het is beter de teef preventief 1 a 2 dagen voor het spenen te laten vasten. Een probleem dat gezien wordt bij teven die in verhouding onvoldoende voeding opnemen en een hoge melkproductie hebben, is eclampsie. Dit wordt meestal gezien in de tweede of derde week na werpen, omdat dan de pups het meeste drinken. De teef gaat rillen en kan trillende bewegingen maken en/of een waggelende gang hebben en de temperatuur kan hoog oplopen, tot zelfs 42 graden Celsius.

De oorzaak van deze verschijnselen is een calcium tekort; dit dient zo spoedig mogelijk door u dierenarts te worden aangevuld. Het is belangrijk dat u in dit geval de pups ook direct gaat bijvoeren. Hiervoor zijn kunstmelkproducten in de handel. Tevenmelk is veel geconcentreerder dan koemelk. Koemelk is ook anders van samenstelling en daarom geen goede vervanging voor de tevenmelk. Tevenmelk is bijvoorbeeld vetter en eiwitrijker.

Gewoonlijk kunnen de pups onder normale condities gedurende de eerste drie tot vier weken genoeg melk drinken bij de teef zodat bijvoederen niet nodig is. De geboortegewichten van de pups verdubbelen in ongeveer een week, verdriedubbelen in twee weken en na drie weken hebben ze het viervoudige van het geboortegewicht.

Vanaf vier weken moet men gaan bijvoeren zodat de pups geleidelijk kunnen wennen aan een andere samenstelling van het voer. Vanaf dat moment kunnen de pups zonder hun moeder en heeft de teef haar moederplichten op het fysieke vlak vervuld.

En dan nog even dit.

Bedenk goed dat je aan het fokken van een nestje geen cent overhoudt.Laat dat nooit het argument zijn om puppy's op de wereld te zetten, want u komt bedrogen uit. Behalve natuurlijk de broodfokkers onder ons!

Waar moet ik dan zo al aan denken?

Voeding ouders/andere honden/puppy's.

Dierenartskosten: entingen, ingrepen, noodgevallen, keuringen.

Materiaalkosten: bench, werpkist, warmte lampen+ reserve- lampen,lijnen,borstels,kommen,weegschaal,enz.....

De officiële onderzoeken zoals de h.d.testen, DNA, oogtesten enz.

De shows,wedstrijd,trainingskosten van de ouderdieren.

En de hondenbelasting is in veel plaatsen verplicht.

En zo kan ik nog wel even doorgaan!

De tijd die je aan de hond kunt besteden. Denk aan uw werktijden, vrije dagen die je moet opnemen b.v.

De codering op een stamboom lezen?

Daar begint het mee.

ADPr, Uithoudingsvermogen proef in Duitsland

CACIB , Internationale schoonheidkampioenschapsprijs

VDH , Titel verleend door de Duitse Raad van Beheer
SchH , Schutzhund (verdedigingshond Duits)

VH , Verdedigingshond
UV , Uithoudingsvermogen
VZH , Verkeers Zekere Hond
ZTP , Fokgeschiktheidsproef in Duitsland.

IPO , Internationaal Prüfungs Ordnung (Duitse IER)

De koper.

Geef de toekomstige koper een open en eerlijk intakegesprek, waarin je eerlijk alle voor en tegen op tafel moet leggen, denk aan de werklust en het karakter enz. Maar ook de afkomst en de gezondheidsverklaringen, zijn/haar stamboom enz. Dus niet alleen zwaaien met de titels.

Bedenk voor jezelf of deze mensen wel geschikt zijn voor jouw ras. Of dat ze wel tijd en moeite kunnen opbrengen om deze kleine handenbinder op te voeden,willen ze met hem gaan werken of alleen een blokje om? En of ze het bijv. ook lichamelijk/geestelijk aankunnen. Je bent geen dokter o.k. maar een slecht ter been zijnde baas met een overactieve Border Collie is toch ook geen combinatie[ uitzonderingen daar gelaten].

Bespreek wat er gebeurt als de combinatie niet goed is,want na al je goede inspanningen kan het nog fout gaan. Echt waar. Voel jezelf dan niet schuldig!!! [heb ik en andere fokkers voor jou, al last van gehad].

BEDENK DAT JIJ VERANTWOORDELIJK BENT VOOR DE PUP DIE JIJ OP DE WERELD HEBT GEHOLPEN EN DAARNA PAS DE BAAS.

Zoals je ziet is het niet erg simpel om en goede pup te fokken.

En ondanks dat je veel moeite doet, kan het nog misgaan. Doordat de plaatsing mislukt of omdat de pup toch nog een ziekte oploopt.

Bedenk dat je niet meer dan je best kunt doen en dat je met iets levends bezig bent. En dat je niet bij iedere koper in zijn/haar hoofd kunt kijken wat zich daar precies afspeelt. Een flinke dosis mensenkennis komt hier heel goed van pas.

Ik en de andere goede fokkers wensen je heel veel succes en welkom bij onze club van rasverbeteraars!

Mocht je nog vragen hebben mag je me altijd een e-mail sturen.

bckennel@chello.nl

GOOD LUCK!!!!

Terug / Home

Tipje : print deze site even uit, dat leest wat makkelijker....echter let op copyright.